| تبليغات | X |
به مناسبت یک ایمیل که عکس های "سومین جشنواره بین المللی زنان سرزمین من" را می نمایاند، به عکس های زیر که نمونه هایی از لباس های برگزیده این جشنواره است توجه فرمائید:
من مُد اسلامی ام زیکزاک و خال خالی ام هیچ معنی ئی ندارم، بَه بَه چقدر عالی ام
با مردا کار ندارم، فقط برای زنهام دشمن برجستگی، آخه من اسلامی ام
مایو و تاپ ندارم، یه نوعی از چادرم روسری هام دو مِترَن، هم قد یک قالی ام
شلوارا پاچه گشاد، دشمن فسق و فساد گندا رو می پوشونم، عاشق ماسمالی ام
لباس نگو، "آویزون" اسم دقیق منه وارفته و شلم من، انگاری اسهالی ام
به من میگن من مُدم، مُد رو ولی می پوشن هیشکی دوسَم نداره، از بس که پوشالی ام
فلسطینی، افغانی، لبنانی یا عراقی مشابه زنای یه جای اشغالی ام
هویتی ندارم، مردم منو نمیخوان بدون شک زاده ی حجاب اجباری ام
فری سایز و بد استیل، بی ریخت و بد سلیقه خنده داره، شبیهِ لباس بارداری ام
به من میگن فرهنگ ساز، زنا رو می کنم ناز من دشمن قشنگی، فرهنگ ساز زوری ام
دور از جونت خلاصه، تناسبی ندارم نقش و مدل تِرِکمون، میونِ باقالی ام
شعر فی البداهه را در سالروز تولد دو سالگی کمپین یک میلیون امضا به همه ی زنان و مردانی که با کمپین، تمرین عدالتخواهی کردند تقدیم می کنم، به آنانی که بیش از هر گروهی از فعالان اجتماعی ایران، در معرض از دست رفتن حق آزادی خود بودند ... و به آنانی که بیش از هر سایتی در دنیا در طول دو سال اخیر فیلتر شدند.
ضمنا ما نمرديم و يك لوگوي آبي هم از دوستان عزيز كمپيني ديديم 
نوشته شده توسط آرمين در سه شنبه پنجم شهریور 1387 | 
