| تبليغات | X |
بازی وبلاگی دیگر به دعوت پرگاس. این بار در اعتراض به لایحه ناعادلانه موسوم به حمایت از خانواده.
نه فقیهم، نه پژوهشگر علوم دینی، اما اصولا از گذشتن همه قوانین از دریچه مذهب بیزارم. این اتفاقیه که در طول حکومت جمهوری اسلامی افتاده و اگر در مقطعی مثل حاضر که لغو مقطعی سنگسار هم با توجیهاتی مثل رافت اسلامی انجام میشه باز قانونیه که از دریچه ی مذهب بهش نگاه شده. من هم بحث های زیادی رو خوندم که یکی میگه در قرآن سنگسار گفته شده، یکی میگه ریشه اش فلان حدیثه و یکی میگه براش هزاران شرایط هست و یکی هم میگه اینا کار این حکومته و غیره. خیلی دلم نمیخواد در این مورد صحبت و برای خیلی از توجیه کنندگان حکم های مذهبی برخوردگی ایجاد کنم، اما این رو می دونم که عقل کل دونستن مذهب نشتری است آلوده به زهر که بر جان جامعه ی ما فرو میره و کم کم از پا درمون میاره. از این دست برخوردهای "مذهب – توجیه" در ادبیات خیلی از فعالانی که اصولا اعتقادی هم به مذهب ندارند بسیاره، و عملا یه جور تقیّه خفیف و مخفی برای در امان موندن از دست قضای آسمان!!!! محسوب میشه! برای خودم که خیلی دردناکه وقتی چیزی رو با اعتقاد عقلی و قلبی می دونیم بخوایم از منظر دین باهاش برخورد کنیم و حتی برای مقابله با اون به روحانیونی مثل نشانه ی خدا!!! صانعی رجوع کنیم! این کار رو اگرچه خوب نمی دونم و بهش منتقدم ولی باز از انجام عملیات انتحاری و ورود از روزنه ی اصلی و نقطه ضعف اساسی قانونگذاری در کشورمون بهتر می دونم. سیخ زدن و سیخ خوردن از مردن بهتره! باشه که باشیم و با هم باشیم! این لایحه و لوایح و دستورات و احکام و قوانین و طرح های امنیتی و حمایتی و رأفتی و غیره به حضور من و شما نیاز داره. باید سعی بشه از طریق دعوت حضوری نمایندگان اقشار مختلف جامعه اعم از فعالان اجتماعی، صنفی، سیاسی و سایر، نگرانی از تصویب چنین قوانینی رو به درون مردم بُرد. با همیم.
این شعر جِلف رو تقدیم می کنم به دوست خوبم آیدا:
ای مرد! توی روحت اگه، تو زن دوّم بگیری پولت رف از پارو بالا سوّم و چارُم بگیری
ای زن! تو روحت، تو اگه بری زن چندُم بشی با گوشه ی پنج تومنی بری خَر مردُم بشی
بچه! تو روحت، تو اگه با زن بابا راه بیای دو شب بابات نبود خونه، بگی "بابا! میخوام بیای"
بابا! توی روحت اگه، بچه ات زن دوم گرفت این بچه کار دسسته، ریدی بابا، عُقم گرفت!
دولت! تو روحت، تو اگه بازم کامنت بدی برام مادّه بدی، ماده کُشون راه بندازی واسه بابام
مجلس! توی روحت اگه، لایحه رو قانون کنی مردای تازه تاسیسُ مَرد نشده بـُ....... کُنی!
مردُم! تو روحتون اگه، لایحه رو شُل بگیرین بگین کی خواست زن بگیره، راحت دوزانو بشینین
خواننده! تو روحت اگه، شِعرُ بی جنبه بخونی نیای و جدّیش نگیری، تو چرت و پرتاش بمونی
بر خلاف نظر خود آیدا باز هم به تفنن برگزارش کردم اما من معترضم، من بسیار با این لایحه و لوایح وقیحانه ای که با دخالت مستقیم، بنیان خانواده و فرهنگ جامعه رو تضعیف می کنن مخالفم. قانون باید جامع و بر اساس معیارهای عقلی در نهایتِ ممکن، بی عیب باشه، که این لایحه ازش بی بهره است. این لایحه با شکل کنونی باید از دستور کار مجلس خارج بشه.
پی نوشت1 : یادش به خیر، یه زمانی غزل می گفتم، اما این زمونه ی نامرد نمیذاره .... همه به بهترین دوستاشون با احساس ترین شعرها رو تقدیم می کنن و من چی؟ آیدا جان شرمنده
پی نوشت2 : هر عزیزی به دعوت من بنویسه خوشحال میشم. انفعالی برخورد کردن هیچ وقت چاره کار نیست.
نوشته شده توسط آرمين در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387 | 
